Kolumny Architektoniczne - historia
sobota, marzec 17th, 2012Już w krajach najstarszych cywilizacji kolumny stanowiły przedmiot szczególnego architektonicznego zainteresowania.
Pierwsze kolumny były drewniane, a w późniejszym czasie już kamienne ewoluowały od kwadratowego słupa poprzez ścinanie naroży aż do przekroju okrągłego.
W starożytnej Grecji istnieją dwa rodzaje kolumn: kolumna dorycka, ciężka, kształtująca się pod wpływami egipskimi , a ponadto delikatniejsza jońska kształtująca się pod wpływami azjatyckimi.
Kolumna dorycka doskonale wyróżnia funkcję podpory, jest nie tylko piękna ale również całość logicznie uzasadniona potrzebą konstrukcyjną albo metodą obróbki.
Kolumna jońska jest delikatniejsza od doryckiej a najdelikatniejszą jest kolumna koryncka o jeszcze węższych proporcjach.
Antyczni Rzymianie, przyjmując kolumnę grecką zmienili proporcje kolumny doryckiej poprzez jej uwysmuklenie bez konwersji w proporcjach kolumny jońskiej oraz korynckiej. Rzymianie używali jeszcze kolumnę etruską i kompozytową.
Kolumny rzymskie odznaczały się ornamentalnym i kolorystycznym wzbogaceniem faktury trzonu z barwnego marmuru i granitu - był gładki a z jednokolorowego marmuru albo trawertynu - trzon jest kanelowany.
W okresie romańskim kolumna jest surowa bez finezji stopniowo nabierając sobie właściwego charakteru z bogatą ornamentyką roślinną, w baroku ulega zmanierowaniu wyrażającemu się fantazyjnym jej poskręcaniem.
W końcu XIX wieku kolumna traci na wyrazistości, żeby później przyjąć najprymitywniejszą formę wydłużonego cylindra bez kapitela i bazy.